Wersja audio na ko\u0144cu artyku\u0142u.<\/p>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/Third-Dritte-Reich-Eagle-Adler-Occult-History-of-the-Third-Reich-Peter-Crawford.png\")
<\/figure><\/div>\n\n\nHans Kammler, Ostatnia nadzieja Hitlera, w r\u0119kach Amerykan\u00f3w<\/strong><\/p>\n\n\n\n Zaraz po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej zwyci\u0119skie mocarstwa rozpocz\u0119\u0142y przes\u0142uchania elit funkcjonalnych pa\u0144stwa narodowosocjalistycznego. W kwestii niemieckich program\u00f3w broni V, my\u015bliwc\u00f3w odrzutowych i podziemnych fabryk zbrojeniowych, nazwisko Hansa Kammlera wielokrotnie pada\u0142o. W ko\u0144cowej fazie wojny Obergruppenf\u00fchrer SS i szef Wydzia\u0142u C G\u0142\u00f3wnego Urz\u0119du Administracji Gospodarczej SS otrzyma\u0142 daleko id\u0105ce uprawnienia w zakresie produkcji i u\u017cytkowania najnowszej broni. Alianci wiedzieli o Kammlerze, cho\u0107 nie wiedzieli wszystkiego o jego \u201epodziemnym kr\u00f3lestwie cieni\u201d, jego roli w Holokau\u015bcie i masowym wykorzystaniu wi\u0119\u017ani\u00f3w oboz\u00f3w koncentracyjnych w projektach budowlanych. Intensywnie go poszukiwano, ale \u2013 wed\u0142ug standardowej narracji jeszcze kilka lat temu \u2013 by\u0142o za p\u00f3\u017ano. Kammler rzekomo unikn\u0105\u0142 odpowiedzialno\u015bci i pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo w Czechach 9 maja 1945 roku. W\u0105tpliwo\u015bci co do tej wersji wydarze\u0144 nigdy jednak nie zosta\u0142y ca\u0142kowicie rozwiane, zw\u0142aszcza \u017ce jego cia\u0142a nigdy nie odnaleziono, a wszystkie dokumenty osobiste pozosta\u0142y zaginione. Gerald Fleming, czo\u0142owy badacz Holokaustu, pragn\u0105\u0142 pewno\u015bci, ale nie m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107 wystarczaj\u0105cych dowod\u00f3w, by udowodni\u0107, \u017ce historia o samob\u00f3jstwie nie jest prawdziwa. Fleming nalega\u0142, aby\u015bmy nie pozostawiali tej historii w spokoju, lecz kontynuowali badania.<\/p>\n\n\n W artykule \u201eEin inszyrter Selbstmord. \u00dcberlebte Hitlers \u201eletzter Hoffnungstr\u00e4ger\u201d, SS Obergruppenf\u00fchrer Hans Kammler den Krieg? [Inscenizowane samob\u00f3jstwo. Czy Hitler\u2019s \u201eLast Hopeful\u201d, SS Obergruppenfuehrer Hans Kammler, Survive the War?], opublikowanej w\u00a0 Packe, kt\u00f3ry pracowa\u0142 dla departamentu rz\u0105du wojskowego USA w Hesji odpowiedzialnego za denazyfikacj\u0119, zako\u0144czy\u0142 sw\u00f3j raport nast\u0119puj\u0105co: \u201eSamob\u00f3jstwo badanego, podejrzewane i rzekomo potwierdzone przez \u015bwiadk\u00f3w, jest obalone przez dok\u0142adne informacje CIC o jego schwytaniu i ucieczce w maju 1945 r. Dowod\u00f3w na to, \u017ce badany znajduje si\u0119 obecnie w sowieckim areszcie i ma pracowa\u0107 w sowieckiej strefie okupacyjnej Niemiec, nie uda\u0142o si\u0119 tutaj przedstawi\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n Packe zosta\u0142 poinformowany przez CIC o schwytaniu Kammlera i jego p\u00f3\u017aniejszej ucieczce. Czy by\u0142o mo\u017cliwe, aby wysoko postawiony genera\u0142 SS i jego sztab uciekli z ameryka\u0144skiej niewoli? Czy rzeczywi\u015bcie zosta\u0142 aresztowany wraz ze swoim sztabem w zak\u0142adach Messerschmidta w Oberammergau, jak stwierdza raport Packe’a, \u201eprzez wojska ameryka\u0144skie 9 maja\u201d? I czy uda\u0142o mu si\u0119 stamt\u0105d uciec wraz ze starszymi dow\u00f3dcami SS ze swojego sztabu? Czy wydarzenia rzeczywi\u015bcie mia\u0142y miejsce w pobli\u017cu podziemnej fabryki Messerschmitta \u201eBergkristall\u201d w Gusen, niedaleko Linzu? Jest prawdopodobne, \u017ce Packe nie dowiedzia\u0142 si\u0119 prawdziwych okoliczno\u015bci aresztowania Kammlera z Korpusu Kontrwywiadu. Niedawno Donald W. Richardson, agent specjalny CIC i Biura S\u0142u\u017cb Strategicznych (OSS), okaza\u0142 si\u0119 kluczowy.<\/p>\n\n\n\n Na kr\u00f3tko przed \u015bmierci\u0105 powiedzia\u0142 swoim synom, \u017ce sprowadzi\u0142 Hansa Kammlera do Stan\u00f3w Zjednoczonych. Ze wzgl\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa narodowego musia\u0142 zachowa\u0107 milczenie na ten temat. Pomimo tych \u017ar\u00f3de\u0142 i o\u015bwiadczenia Richardsona, w\u0105tpliwo\u015bci co do poszlak pozosta\u0142y.<\/p>\n\n\n\n Teraz jednak nowo uzyskane dokumenty jednoznacznie dowodz\u0105, \u017ce Hans Kammler rzeczywi\u015bcie zosta\u0142 schwytany przez s\u0142u\u017cby ameryka\u0144skie. Dokumenty zosta\u0142y odkryte przez dw\u00f3ch niezale\u017cnych badaczy: Marka Michalskiego z Polski, zwi\u0105zanego z muzeami by\u0142ych oboz\u00f3w koncentracyjnych w Treblince, Stutthofie i Gro\u00df-Rosen, oraz Andreasa Sulzera z Austrii, dziennikarza telewizyjnego z Linzu.<\/p>\n\n\n Wzrost Kammlera<\/strong><\/p>\n\n\n\n Zanim przeanalizujemy nowe \u017ar\u00f3d\u0142a, kilka s\u0142\u00f3w o karierze Kammlera. W latach 1919\u20131923 Hans Kammler studiowa\u0142 architektur\u0119 na Politechnice Gda\u0144skiej i Uniwersytecie Monachijskim, a w 1932 roku uzyska\u0142 doktorat.<\/p>\n\n\n\n Do NSDAP wst\u0105pi\u0142 ju\u017c w 1931 roku, a do SS w 1933 roku. Do 1937 roku dzia\u0142a\u0142 w organizacji partyjnej NSDAP, pe\u0142ni\u0105c cz\u0119\u015bciowo funkcj\u0119 kierownicz\u0105. Zawodowo szybko si\u0119 rozwija\u0142 od 1933 roku: po pe\u0142nieniu funkcji przyw\u00f3dcy Zwi\u0105zku Ma\u0142ych Ogrodnik\u00f3w i Osadnik\u00f3w Rzeszy (\u00a0 Kammler ponosi\u0142 w istocie g\u0142\u00f3wn\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za ludob\u00f3jstwo europejskich \u017byd\u00f3w.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n Zakres obowi\u0105zk\u00f3w Kammlera wkr\u00f3tce wzr\u00f3s\u0142. W sierpniu 1943 roku Himmler powierzy\u0142 mu nadz\u00f3r nad rozwojem podziemnych zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych programu A4 (pocisk\u00f3w rakietowych dalekiego zasi\u0119gu, zwanych r\u00f3wnie\u017c V-2). W marcu 1944 roku otrzyma\u0142 zlecenie kierowania podziemnymi pracami budowlanymi SS, maj\u0105cymi na celu zabezpieczenie produkcji samolot\u00f3w my\u015bliwskich. W sierpniu 1944 roku zosta\u0142 specjalnym przedstawicielem Himmlera ds. \u201eosi\u0105gni\u0119cia zdolno\u015bci operacyjnej A4\u201d. Zaledwie miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej powierzono mu nadz\u00f3r nad oddzia\u0142em pocisk\u00f3w rakietowych dalekiego zasi\u0119gu oraz nad atakami rakietowymi na Londyn i Pary\u017c. Od 31 stycznia 1945 roku Kammler odpowiada\u0142 za rozmieszczanie bomb lotniczych i pocisk\u00f3w rakietowych dalekiego zasi\u0119gu. Szybki post\u0119p wojsk alianckich wymusi\u0142 przerwanie programu rakiet V pod koniec marca 1945 roku, ale nie po\u0142o\u017cy\u0142o to kresu karierze Kammlera: 27 marca 1945 roku otrzyma\u0142 jednocze\u015bnie awans na Obergruppenf\u00fchrera SS, a nast\u0119pnie zosta\u0142 mianowany \u201ePe\u0142nomocnikiem F\u00fchrera ds. Samolot\u00f3w Odrzutowych\u201d. Kierowa\u0142 zatem rozwojem i produkcj\u0105 samolot\u00f3w odrzutowych (Me 262). W ostatnich miesi\u0105cach wojny jego obowi\u0105zki stawa\u0142y si\u0119 coraz wi\u0119ksze.<\/p>\n\n\n\n 3 kwietnia 1945 roku Kammler po raz ostatni rozmawia\u0142 z Hitlerem. Minister propagandy Rzeszy Joseph Goebbels by\u0142 pod wra\u017ceniem Kammlera i zanotowa\u0142 w swoim dzienniku: \u201eF\u00fchrer prowadzi\u0142 bardzo d\u0142ugie negocjacje z Obergruppenf\u00fchrerem Kammlerem, kt\u00f3ry teraz ponosi na swoich barkach znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 odpowiedzialno\u015bci za reform\u0119 Luftwaffe. Kammler radzi sobie dobrze i pok\u0142ada si\u0119 w nim wielkie nadzieje\u201d. <\/p>\n\n\n\n Otwarte pozostaje pytanie, czy Kammler rzeczywi\u015bcie wierzy\u0142, \u017ce mo\u017ce przyczyni\u0107 si\u0119 do odwr\u00f3cenia los\u00f3w projektu samolotu odrzutowego Me 262 lub innych \u201ecudownych broni\u201d. W ka\u017cdym razie podr\u00f3\u017cowa\u0142 do g\u0142\u00f3wnych zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych Me 262, wywiera\u0142 presj\u0119 na dyrektor\u00f3w fabryk zbrojeniowych i pr\u00f3bowa\u0142 przenie\u015b\u0107 maszyny, podzespo\u0142y i personel z obszar\u00f3w zagro\u017conych post\u0119pem aliant\u00f3w w inne regiony. Wernher von Braun i Walter Dornberger milczeli na ten temat po wojnie: po przeprowadzce z Peenem\u00fcnde w g\u00f3ry Harz in\u017cynierowie rakietowi musieli zmierzy\u0107 si\u0119 nie tylko z V-2, ale tak\u017ce z pociskiem \u201eTajfun\u201d, kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 uzbrojeniem Me 262. Dopiero in\u017cynier sztabowy Rudolf Br\u00e9e, kierownik Dzia\u0142u Rozwoju E9 Technicznego Uzbrojenia Lotniczego, ujawni\u0142 w 1947 roku brytyjskim przes\u0142uchuj\u0105cym, \u017ce struktury utworzy\u0142a \u201esztab roboczy Kammlera\u201d.<\/p>\n\n\n\n Dzia\u0142ania tego sztabu mia\u0142y na celu opracowanie akustycznych wyzwalaczy dla pocisk\u00f3w \u201eTajfun\u201d, kt\u00f3re mia\u0142y mie\u0107 niezwyk\u0142y wp\u0142yw. Jednak wraz z szybkim post\u0119pem Trzeciej Armii USA pod dow\u00f3dztwem genera\u0142a Pattona, prace te by\u0142y zagro\u017cone nawet w g\u00f3rach Harzu. W zwi\u0105zku z tym Kammler wykorzysta\u0142 poci\u0105g nazwany \u201eTyphoon Express\u201d do przetransportowania specjalist\u00f3w, wi\u0119\u017ani\u00f3w i sprz\u0119tu do \u201eAlpine Fortress\u201d. Produkcja pocisk\u00f3w \u201eTajfun\u201d nie zosta\u0142a jednak wznowiona. Nawet masowa produkcja Me 262 nie wysz\u0142a poza wczesne etapy. 21 kwietnia 1945 roku Kammler doni\u00f3s\u0142 marsza\u0142kowi Rzeszy G\u00f6ringowi o bie\u017c\u0105cych trudno\u015bciach z my\u015bliwcami odrzutowymi:<\/p>\n\n\n\n \u201eTemat: Organizacja my\u015bliwc\u00f3w Strahl. 1. [\u2026] Nasze stanowisko jest nast\u0119puj\u0105ce: A) Pozostanie jednostek Strahl w rejonie Pragi jest niemo\u017cliwe ze wzgl\u0119du na brak paliwa. Wed\u0142ug meldunk\u00f3w otrzymanych od Hesika (IX Korpusu Lotniczego) paliwo jest obecnie dost\u0119pne na oko\u0142o jedn\u0105 operacj\u0119. Wed\u0142ug raportu Szefa Sztabu Lotnictwa OKL 4, komendanta 4, nie ma mo\u017cliwo\u015bci zagwarantowania terminowych dostaw transportem kolejowym. Zaopatrzenie w paliwo za pomoc\u0105 kolumn cystern nie jest ju\u017c mo\u017cliwe. Nale\u017cy zatem wykorzysta\u0107 niewielkie zapasy, kt\u00f3re s\u0105 obecnie dost\u0119pne. [\u2026]<\/em><\/p>\n\n\n\n 2) Prosz\u0119 o uzyskanie decyzji F\u00fchrera, aby unikn\u0105\u0107 rozbicia jednostek Strahlera, kt\u00f3re s\u0105 obecnie silnie skoncentrowane w rejonie Pragi, zanim b\u0119d\u0105 mog\u0142y zosta\u0107 u\u017cyte. Organizacja naziemna w po\u0142udniowych Niemczech, w tym zaopatrzenie i serwis, jest gotowa przej\u0105\u0107 to zadanie.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n Operacja Ma\u0142y Foxley II<\/strong><\/p>\n\n\n\n W ko\u0144cowej fazie wojny alianci zdali sobie spraw\u0119 z wi\u0119kszej dok\u0142adno\u015bci centralnej roli, jak\u0105 Kammler odgrywa\u0142 w z\u0142o\u017conej strukturze przemys\u0142owo-wojskowego kompleksu Rzeszy. Niebezpieczny przeciwnik w obliczu atak\u00f3w bombowych i rakietowych, zw\u0142aszcza dla Wielkiej Brytanii, musia\u0142 zosta\u0107 wyeliminowany. W lutym 1945 roku Kammler zosta\u0142 zatem wpisany na list\u0119 dziesi\u0119ciu wysoko postawionych przyw\u00f3dc\u00f3w SS, kt\u00f3rych celem zamachu mia\u0142o by\u0107 Special Operations Executive (SOE) w ramach tajnej operacji \u201eFoxley \/ Little Foxley\u201d.<\/p>\n\n\n\n Opr\u00f3cz Kammlera, w\u015br\u00f3d cel\u00f3w znale\u017ali si\u0119 (w udokumentowanej kolejno\u015bci): Walter Schellenberg, Heinrich M\u00fcller, Otto Ohlendorf, Gottlob Berger, Hans J\u00fcttner, Oswald Pohl, Richard Gl\u00fccks, Hermann Fegelein i Alfred W\u00fcnnenberg. Uwa\u017cano ich za szczeg\u00f3lnie niebezpiecznych i \u0142atwiejszych do wyeliminowania ni\u017c Hitlera, Himmlera czy Goebbelsa.<\/p>\n\n\n\n SOE zacz\u0119\u0142o gromadzi\u0107 szczeg\u00f3\u0142y ich codziennych zaj\u0119\u0107 i fotografie. Opr\u00f3cz innych \u017ar\u00f3de\u0142, wykorzystano r\u00f3wnie\u017c depesze radiowe Wehrmachtu, SS, policji i administracji oboz\u00f3w koncentracyjnych, kt\u00f3re specjali\u015bci od pods\u0142uchu w Bletchley Park odszyfrowywali w du\u017cych ilo\u015bciach i z coraz wi\u0119ksz\u0105 szybko\u015bci\u0105. Dzi\u0119ki temu alianckie agencje wywiadowcze mog\u0142y tworzy\u0107 i stale aktualizowa\u0107 profil ruch\u00f3w Kammlera.<\/p>\n\n\n\n Kammler nie u\u0142atwia\u0142 jednak zadania \u017cadnemu brytyjskiemu dow\u00f3dztwu specjalnemu, poniewa\u017c nigdy nie sp\u0119dza\u0142 du\u017co czasu w jednym miejscu. 16 kwietnia 1945 roku nada\u0142 przez radio z Monachium, z Muspillistra\u00dfe 19, siedziby inspekcji budowlanej SS Reich Po\u0142udnie, adiutanta Himmlera Wernera Grothmanna, naczelnego adiutanta G\u00f6ringa, pu\u0142kownika von Brauchitscha, a tak\u017ce Speera: \u201eMo\u017cna si\u0119 z nim skontaktowa\u0107 przez Monachium 480043. Meldekopf Berlin pod starym adresem. Sam jestem stale w ruchu\u201d.<\/p>\n\n\n\n Na pocz\u0105tku kwietnia 1945 roku pojawi\u0142a si\u0119 jednak okazja, by go wyeliminowa\u0107. Pod koniec marca Naczelna Kwatera G\u0142\u00f3wna Alianckich Si\u0142 Ekspedycyjnych (SHAEF) wyda\u0142a rozkaz Dow\u00f3dztwu Bombowemu Kr\u00f3lewskich Si\u0142 Powietrznych zaatakowania Nordhausen.<\/p>\n\n\n\n Pilotom powiedziano, jaki jest cel ich misji: \u201eCel ataku: zabi\u0107 wysoko postawionych i innych nazistowskich urz\u0119dnik\u00f3w ewakuowanych z BERLINU na te tereny\u201d.<\/p>\n\n\n\n Odniesienie do wysoko postawionych nazistowskich urz\u0119dnik\u00f3w mia\u0142o na celu zmotywowanie pilot\u00f3w bombowc\u00f3w i przeciwdzia\u0142anie moralnym skrupu\u0142om. G\u0142\u00f3wne ataki mia\u0142y miejsce 3 i 4 kwietnia, zaledwie tydzie\u0144 przed dotarciem wojsk ameryka\u0144skich do Nordhausen, niszcz\u0105c znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 miasta i poch\u0142aniaj\u0105c ponad 8800 ofiar. Kr\u00f3tko po atakach Kammler przejecha\u0142 przez p\u0142on\u0105ce miasto.<\/p>\n\n\n\n P\u00f3\u0142 roku wcze\u015bniej, w po\u0142owie wrze\u015bnia 1944 roku, Kammler i jego sztab ledwo unikn\u0119li schwytania przez si\u0142y alianckie. W ramach operacji powietrznej \u201eMarket Garden\u201d spadochroniarze niemal okr\u0105\u017cyli jego tymczasow\u0105 kwater\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 w Berg-en-Dal w Holandii. Kammler napisa\u0142 p\u00f3\u017aniej: \u201ePodczas ca\u0142ej misji mieli\u015bmy niesamowite szcz\u0119\u015bcie. W niedziel\u0119 Anglo-Amerykanie prawie mnie z\u0142apali, a nast\u0119pnie niemal wynie\u015bli m\u00f3j sztab na stanowisko dowodzenia\u201d.<\/p>\n\n\n Ewakuacje i ukrywanie prac badawczych<\/strong><\/p>\n\n\n\n Po po\u0142udniu 1 kwietnia Kammler nakaza\u0142 ewakuacj\u0119 oko\u0142o 500 in\u017cynier\u00f3w rakietowych, wcze\u015bniej przeniesionych z Peenem\u00fcnde do rejonu Nordhausen, w Alpy Bawarskie. Historyk Michael J. Neufeld podejrzewa, \u017ce \u200b\u200bKammler chcia\u0142 wykorzysta\u0107 ekspert\u00f3w od rakiet jako kart\u0119 przetargow\u0105 w negocjacjach o zawieszeniu broni.\u00a0<\/p>\n\n\n\n W rzeczywisto\u015bci mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce transfer technologii, dokument\u00f3w i kluczowego personelu do armii ameryka\u0144skiej zosta\u0142 rozpocz\u0119ty ju\u017c pod koniec 1944 roku. Podczas internowania w Wielkiej Brytanii Walter Dornberger donosi\u0142 swoim kolegom genera\u0142om o kontaktach, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce za po\u015brednictwem ambasady w Lizbonie: [\u2026] d. BRAUN i sam DORNBERGER zdali sobie spraw\u0119 pod koniec grudnia 1944 roku, \u017ce sprawy id\u0105 \u017ale i w zwi\u0105zku z tym od tego czasu utrzymywali kontakt z General Electric Company za po\u015brednictwem ambasady niemieckiej w PORTUGALII w celu osi\u0105gni\u0119cia jakiego\u015b porozumienia.\u00a0<\/p>\n\n\n\n W jakim stopniu Kammler by\u0142 wtajemniczony w ten plan, je\u015bli w og\u00f3le istnia\u0142y jakie\u015b tajne kontakty, pozostaje niepewne. Speer twierdzi\u0142 p\u00f3\u017aniej, \u017ce Kammler zasugerowa\u0142 podczas ich ostatniej rozmowy w kwietniu 1945 roku, \u017ce zamierza\u0142 zaoferowa\u0107 Amerykanom interesy.<\/p>\n\n\n\n Jak dot\u0105d nie pojawi\u0142y si\u0119 \u017cadne dokumenty potwierdzaj\u0105ce t\u0119 tez\u0119. W ka\u017cdym razie, w swojej nowej funkcji \u201ereprezentanta F\u00fchrera ds. samolot\u00f3w odrzutowych\u201d Kammler niewiele m\u00f3g\u0142 zrobi\u0107. Z perspektywy czasu minister uzbrojenia Albert Speer okre\u015bli\u0142 dzia\u0142ania podj\u0119te przez Kammlera jako amatorskie.<\/p>\n\n\n\n Kammler ze swej strony wyruszy\u0142 w kierunku Bawarii i ostatecznie dotar\u0142 do Oberammergau 22 kwietnia 1945 roku, gdzie do\u0142\u0105czy\u0142 do grupy in\u017cynier\u00f3w rakietowych skupionych wok\u00f3\u0142 Wernhera von Brauna i Waltera Dornbergera.<\/p>\n\n\n\n Kammler najpierw zatrzyma\u0142 si\u0119 w hotelu Alois Lang, kt\u00f3ry przej\u0105\u0142 ju\u017c 9 lutego 1945 roku \u201ena czas nieokre\u015blony\u201dale wkr\u00f3tce potem przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do idyllicznego zamku Linderhof. Od 1943 roku mie\u015bci\u0142a si\u0119 w nim grupa rozwojowa \u201eG\u00f3rnobawarskiego Instytutu Badawczego w Oberammergau\u201d firmy Messerschmitt, kt\u00f3ra pracowa\u0142a nad rozwojem pocisk\u00f3w przeciwlotniczych.<\/p>\n\n\n\n Pobyt w Oberammergau prawdopodobnie koncentrowa\u0142 si\u0119 na powielaniu i tworzeniu kopii zapasowych dokument\u00f3w badawczych. Sam von Braun wykaza\u0142 si\u0119 dalekowzroczno\u015bci\u0105, ukrywaj\u0105c najwa\u017cniejsze dokumenty dotycz\u0105ce rakiet w opuszczonej kopalni mi\u0119dzy Goslar a Nordhausen. Ponadto Dornberger mia\u0142 schowek na mikrofilmy, zapakowane w papiero\u015bnic\u0119, w pobli\u017cu Oberjoch.<\/p>\n\n\n\n Pomimo wst\u0105pienia do s\u0142u\u017cby dla Amerykan\u00f3w, von Braun nie ujawni\u0142 ca\u0142ej prawdy o stopniu rozwoju pocisk\u00f3w kierowanych. Rozw\u015bcieczony CIC o\u015bwiadczy\u0142: \u201eChocia\u017c von Braun mo\u017ce teraz \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce nie udowodni\u0142 swojego cz\u0119sto powtarzanego o\u015bwiadczenia. \u017be planowa\u0142 na d\u0142ugo przed ko\u0144cem wojny przekaza\u0107 ca\u0142\u0105 swoj\u0105 prac\u0119 Stanom Zjednoczonym, mo\u017ce nadal ukrywa\u0107 swoj\u0105 pe\u0142n\u0105 wiedz\u0119 o fakcie zagini\u0119cia dokument\u00f3w i dlatego m\u00f3g\u0142 wys\u0142a\u0107 Dornbergerowi fa\u0142szywy szkic lokalizacji blaszanej skrzynki w Oberjoch\u201d.<\/p>\n\n\n\n Oficer dokonuj\u0105cy zg\u0142oszenia zasugerowa\u0142 zatem, aby trzyma\u0107 von Brauna z dala od innych specjalist\u00f3w od rakiet, a tak\u017ce jego rodziny, dop\u00f3ki nie ujawni on ca\u0142ej swojej wiedzy na temat zaginionych dokument\u00f3w. Nic z tego jednak nie wysz\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Wr\u00f3\u0107my do wydarze\u0144 z kwietnia 1945 roku. Skoordynowane dzia\u0142ania Kammlera i in\u017cynier\u00f3w rakietowych nie mia\u0142y miejsca. Wzajemna nieufno\u015b\u0107 i r\u00f3\u017cnice by\u0142y po prostu zbyt du\u017ce. Podczas gdy grupa von Brauna czeka\u0142a na zako\u0144czenie wojny, aby zaoferowa\u0107 Amerykanom swoj\u0105 wiedz\u0119, Kammler odrzuci\u0142 wsp\u00f3ln\u0105 kapitulacj\u0119. Von Braun p\u00f3\u017aniej twierdzi\u0142, \u017ce s\u0142ysza\u0142 w rozmowie mi\u0119dzy Kammlerem a jego adiutantem SS-Sturmbannfuehrerem Arturem Strackiem, \u017ce obaj chcieli ukry\u0107 si\u0119 w klasztorze Ettal niedaleko Garmisch-Partenkirchen.<\/p>\n\n\n\n Starszy in\u017cynier sztabowy Rudolf Br\u00e9e, kt\u00f3ry pracowa\u0142 dla wywiadu marynarki wojennej USA do 1946 roku po wojnie, najwyra\u017aniej r\u00f3wnie\u017c s\u0142ysza\u0142 o takim planie. W lutym 1947 roku przedstawi\u0142 brytyjskim \u015bledczym dwie historie dotycz\u0105ce miejsca pobytu Kammlera: \u201eWed\u0142ug jednej z nich przebra\u0142 si\u0119 za robotnika rolnego i mieszka w G\u00f3rnej Bawarii. Wed\u0142ug innej pr\u00f3bowa\u0142 zosta\u0107 mnichem w klasztorze Ettal niedaleko Oberammergau\u201d. Przes\u0142uchuj\u0105cy go komentowali, \u017ce Br\u00e9e m\u00f3g\u0142 wiedzie\u0107 wi\u0119cej, ni\u017c ujawni\u0142: \u201eMia\u0142 w\u0142a\u015bnie poda\u0107 nam adres \u017cony Kammlera, gdy nagle, jak si\u0119 zdawa\u0142o, zmieni\u0142 zdanie i o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce nie pami\u0119ta\u201d.<\/p>\n\n\n Zagadkowe ostatnie przeja\u017cd\u017cki<\/strong><\/p>\n\n\n\n W rzeczywisto\u015bci Kammler nie ukrywa\u0142 si\u0119, lecz wraz ze swoim personelem przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 28 kwietnia 1945 r. do Ebensee.<\/p>\n\n\n\n Punktem centralnym by\u0142a willa Mendelssohna, kt\u00f3ra jesieni\u0105 1943 r. zosta\u0142a zaj\u0119ta przez kierownictwo budowy SS Special Inspection IV. Willa by\u0142a dawn\u0105 letni\u0105 rezydencj\u0105 szeroko rozga\u0142\u0119zionej rodziny Mendelssohn-Bartholdy.<\/p>\n\n\n\n W nocy z 3 na 4 maja 1945 r. Kammler wyda\u0142 rozkaz wyjazdu do Pragi. Jego podw\u0142adni byli podobno przera\u017ceni, poniewa\u017c uwa\u017cali, \u017ce b\u0119dzie to r\u00f3wnoznaczne z misj\u0105 samob\u00f3jcz\u0105.<\/p>\n\n\n\n Na kr\u00f3tko przed wyjazdem Kammler przekaza\u0142 list dla swojej \u017cony Jutty Arturowi Strackowi, kt\u00f3ry nie mia\u0142 mu towarzyszy\u0107.<\/p>\n\n\n\n List nie \u015bwiadczy\u0142 o bezwarunkowym przestrzeganiu praworz\u0105dno\u015bci a\u017c do jej upadku, lecz raczej o jej woli przetrwania: \u201eNie my\u015bl\u0119 o tym, by powstrzyma\u0107 wszystkich powierzonych mi ludzi, tch\u00f3rzliwie wymykaj\u0105c si\u0119 z mojego \u017cycia\u201d.<\/p>\n\n\n\n W jakim stopniu te linie sygnalizowa\u0142y plan ucieczki, o kt\u00f3rym wiedzia\u0142a tylko jego \u017cona Jutta, pozostaje kwesti\u0105 otwart\u0105.<\/p>\n\n\n\n W ka\u017cdym razie raporty podw\u0142adnych Kammlera s\u0105 zgodne w tym, \u017ce Kammler wyda\u0142 rozkaz wyjazdu oko\u0142o godziny 4:00 rano. Drugi kierowca Kammlera, Kurt Preuk, zapisa\u0142 tras\u0119 na mapie i oznaczy\u0142 wa\u017cne stacje.<\/p>\n\n\n\n Zatem kolumna pocz\u0105tkowo jecha\u0142a w kierunku Linzu. Co ciekawe, trasa oznaczona na mapie ko\u0144czy si\u0119 w pobli\u017cu Freistadt, niedaleko Linzu.<\/p>\n\n\n\n W drodze do Pragi, jak podaje gospodyni Kammlera Gertrud Timme, kt\u00f3ra r\u00f3wnie\u017c uciek\u0142a z Berlina do Ebensee i do\u0142\u0105czy\u0142a do konwoju, stracili si\u0119 z oczu.<\/p>\n\n\n\n Karl-Otto Saur, sekretarz stanu w Ministerstwie Uzbrojenia i Produkcji Wojennej Rzeszy, r\u00f3wnie\u017c wspomnia\u0142 Linz jako tymczasow\u0105 stacj\u0119 personelu Kammlera w drodze do Pragi podczas przes\u0142uchania.<\/p>\n\n\n\n Jeszcze inne zeznania wskazuj\u0105, \u017ce Kammler oddzieli\u0142 si\u0119 od reszty grupy. Frieda Willer, s\u0105siadka Kammler\u00f3w z Berlina-Grunewald, zrelacjonowa\u0142a rozmow\u0119, kt\u00f3r\u0105 odby\u0142a w 1947 roku z c\u00f3rk\u0105 pierwszego kierowcy Kammlera, Friedricha Bauma. C\u00f3rka Bauma powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bjej ojciec zosta\u0142 ranny podczas ucieczki do Bawarii i zmar\u0142 w wyniku odniesionych obra\u017ce\u0144. To o\u015bwiadczenie odpowiada raportowi z sekcji zw\u0142ok Friedricha Bauma.<\/p>\n\n\n\n Wed\u0142ug raportu, Baum zosta\u0142 ranny 4 maja i zmar\u0142 z powodu zaka\u017cenia krwi 29 maja 1945 roku w hotelu Spa and Park Hotel Cumberland w Gmunden, kt\u00f3ry przekszta\u0142cono w szpital. Skoro Friedrich Baum wozi\u0142 swojego prze\u0142o\u017conego Kammlera i zostali oddzieleni od reszty grupy, nie mogli dotrze\u0107 daleko poza Linz.<\/p>\n\n\n\n Wszystko, co p\u00f3\u017aniej z\u0142o\u017cyli pod przysi\u0119g\u0105 podw\u0142adni Kammlera, SS-Obersturmbannf\u00fchrer Heinz Zeuner i SS-Oberscharf\u00fchrer Kurt Preuk, a tak\u017ce zeznania innych wsp\u00f3\u0142czesnych \u015bwiadk\u00f3w dotycz\u0105ce wydarze\u0144 z 4-9 maja i rzekomego samob\u00f3jstwa Kammlera, jest w\u0105tpliwe. S\u0105 to fikcyjne narracje, kt\u00f3re w decyduj\u0105cych szczeg\u00f3\u0142ach przecz\u0105 sobie nawzajem. S\u0142u\u017cy\u0142y one jedynie zaciemnieniu faktycznych wydarze\u0144 i poparciu roszcze\u0144 emerytalnych Jutty Kammler, w zwi\u0105zku z kt\u00f3rymi jej m\u0105\u017c musia\u0142 zosta\u0107 oficjalnie uznany za zmar\u0142ego. Kierownik biura Kammlera, Heinz Sch\u00fcrmann, kt\u00f3ry pozosta\u0142 w Ebensee na polecenie swojego szefa, zrelacjonowa\u0142 ostatni\u0105 rozmow\u0119, w kt\u00f3rej Kammler zapewni\u0142, \u017ce nie pozwoli, aby jakiekolwiek dokumenty dosta\u0142y si\u0119 w r\u0119ce Amerykan\u00f3w. Zdaniem Sch\u00fcrmanna, Kammler chcia\u0142 do\u0142\u0105czy\u0107 do Rosjan.<\/p>\n\n\n Spotkanie z Bergerem 6 maja w Kirchdorfie?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Podobne roszczenia wysun\u0105\u0142 r\u00f3wnie\u017c SS Obergruppenf\u00fchrer Gottlob Berger, szef G\u0142\u00f3wnego Urz\u0119du SS. Na rozkaz Hitlera podczas ich ostatniego spotkania w Kancelarii Rzeszy w dniach 22-23 kwietnia 1945 r. Berger zosta\u0142 mianowany Dow\u00f3dc\u0105 SS Po\u0142udnie. Utworzy\u0142 swoje stanowisko dowodzenia w Kirchdorfie ko\u0142o St. Johann w Tyrolu.<\/p>\n\n\n\n Alianci wiedzieli, \u017ce Berger si\u0119 tam wycofa\u0142.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Wed\u0142ug attach\u00e9 poselstwa szwajcarskiego W. Buchm\u00fcllera, kt\u00f3ry odwiedzi\u0142 Bergera 4 maja 1945 r., aby ustali\u0107 z nim procedur\u0119 przekazania prominentnych je\u0144c\u00f3w alianckich wojskom ameryka\u0144skim, kt\u00f3re dotar\u0142y do \u200b\u200bInnsbrucka, Berger zatrzyma\u0142 si\u0119 w przyczepie mieszkalnej.<\/p>\n\n\n\n Mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c do dyspozycji radiow\u00f3z. Peter Feldscher, szef wydzia\u0142u ds. zagranicznych interes\u00f3w Szwajcarii w ambasadzie szwajcarskiej w Berlinie, nadzorowa\u0142 przekazanie wi\u0119\u017ani\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Berger opowiedzia\u0142 w grudniu 1946 r. o wydarzeniach z 5\u20137 maja 1945 r.: \u201e[…] Aby te akta [dotycz\u0105ce je\u0144c\u00f3w wojennych] zosta\u0142y nale\u017cycie przekazane, 5 maja nawi\u0105za\u0142em kontakt, za po\u015brednictwem 13. Korpusu SS, z najbli\u017csz\u0105 mi ameryka\u0144sk\u0105 dywizj\u0105, 101. Dywizj\u0105 Powietrznodesantow\u0105, pod dow\u00f3dztwem genera\u0142a porucznika Vullera. Nast\u0119pnie dosz\u0142o do spotkania 5 maja w Miesbach […]. – 7 maja przyszed\u0142 do mnie ameryka\u0144ski podpu\u0142kownik, by\u0142em wtedy w pobli\u017cu Kirchdorf in Tirol, i powiedzia\u0142, \u017ce przeniesienie odb\u0119dzie si\u0119 dzisiaj w Berchtesgaden i \u017ce po przeniesieniu mog\u0119 wr\u00f3ci\u0107 na swoje miejsce. Pojecha\u0142em do Berchtesgaden, przyjecha\u0142em do [hotelu] \u201eBerchtesgadener Hof\u201d i tam czeka\u0142em, a nast\u0119pnie zosta\u0142em zatrzymany. Nast\u0119pnego dnia przyby\u0142 tam szef sztabu (8 maja), nast\u0119pnie zostali\u015bmy zabrani do Augsburga, poniewa\u017c tam mia\u0142o si\u0119 odby\u0107 przeniesienie. Mia\u0142em ze mn\u0105, w du\u017cej, czerwonobr\u0105zowej sk\u00f3rzanej torbie, wszystkie notatki zdawczo-odbiorcze, wa\u017cne tajne rozkazy, rozkaz Adolfa Hitlera dotycz\u0105cy mojego zadania, kt\u00f3ry otrzyma\u0142em wczesnym rankiem 23 kwietnia. Do Augsburga przybyli\u015bmy o godzinie 3 nad ranem 9 maja. […]\u201d<\/p>\n\n\n\n Berger, kt\u00f3ry zatem mia\u0142 bezpo\u015bredni kontakt z si\u0142ami zbrojnymi USA 5 i 7 maja 1945 r., nie skomentowa\u0142 wydarze\u0144 podczas przes\u0142ucha\u0144 w 1946 r., kt\u00f3re, wed\u0142ug jego p\u00f3\u017aniejszych zezna\u0144, mia\u0142y miejsce 6 maja 1945 r. Z jakiego powodu nie wspomnia\u0142 o nich a\u017c do 1949 r., wci\u0105\u017c nie jest jasne. Tego dnia, 6 maja 1945 r., w dniu kapitulacji Grupy Armii G, Hans Kammler pojawi\u0142 si\u0119 w swoim domu w Kirchdorfie, wed\u0142ug Bergera. Genera\u0142 SS podjecha\u0142 sze\u015bciocylindrowym samochodem osobowym BMW. Podobno przewozi\u0142 mikrofilmy i kserokopie w metalowej skrzynce. Jak dalej wyja\u015bni\u0142 Berger, Kammler pojecha\u0142 w kierunku Bad Gastein i zosta\u0142 przeprowadzony przez Rosjanina przez linie frontu.<\/p>\n\n\n\n \u00a0Z akt CIA nie wynika jasno, dlaczego Berger uwa\u017ca\u0142, \u017ce Kammler przeszed\u0142 na stron\u0119 Rosjan.<\/p>\n\n\n\n Czy historia Bergera o spotkaniu z Kammlerem jest wiarygodna? Aby dotrze\u0107 do linii radzieckich z Ebensee, Kammler musia\u0142by jecha\u0107 w kierunku Czech, a nie do Tyrolu. Czy w og\u00f3le Kammler m\u00f3g\u0142by dotrze\u0107 do Kirchdorfu 6 maja, nie daj\u0105c si\u0119 zauwa\u017cy\u0107? Pobliskie miasteczko St. Johann by\u0142o ju\u017c zaj\u0119te przez wojska ameryka\u0144skie. Tam pu\u0142kownik James H. Critchfield, dow\u00f3dca Szybkiego Zespo\u0142u Operacyjnego, 2. batalionu 141. pu\u0142ku piechoty 36. Dywizji Piechoty USA, omawia\u0142 szczeg\u00f3\u0142y zawieszenia broni z dow\u00f3dztwem 1. Armii Niemieckiej.<\/p>\n\n\n\n Jeszcze bardziej tajemnicza jest ostatnia podr\u00f3\u017c Kammlera, o kt\u00f3rej mowa w wiadomo\u015bci radiowej wys\u0142anej przez niego 7 maja 1945 r.<\/p>\n\n\n Kammler przekazuje do Leitmeritza<\/strong><\/p>\n\n\n\n Sztab Kammlera by\u0142 w drodze do Pragi i, wed\u0142ug naocznych \u015bwiadk\u00f3w, znalaz\u0142 si\u0119 w samym \u015brodku powstania ludno\u015bci Pragi przeciwko niemieckim okupantom. Pozosta\u0142e si\u0142y Waffen-SS w Leitmeritz znalaz\u0142y si\u0119 w niebezpiecze\u0144stwie najp\u00f3\u017aniej 7 maja 1945 roku. \u015awiadcz\u0105 o tym odszyfrowane przez Brytyjczyk\u00f3w depesze radiowe adresowane do lokalnej szko\u0142y \u0142\u0105czno\u015bci Waffen-SS lub stamt\u0105d wysy\u0142ane.<\/p>\n\n\n\n 7 maja 1945 roku przechwycono i przet\u0142umaczono nast\u0119puj\u0105c\u0105 depesz\u0119 radiow\u0105: \u201ePodpisano KAMMLER, SS. Ogruf, do Szko\u0142y \u0141\u0105czno\u015bci LEITMERITZ dnia 5 lipca: Prosz\u0119 o natychmiastowe zapewnienie od SS. Stubaf. KRAFT, SS. Ops. Stab, LEITMERITZ, (\u017ce) zostanie sporz\u0105dzony natychmiastowy raport o przybyciu (Stab) KAMMLERA\u201d.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Kammler otrzymuje odpowied\u017a nast\u0119pnego dnia: \u201ePodpisano KRAFT, do SS. OberGruf KAMMLER i GOC PRAGA w dniu 8.05: – Stab KAMMLER nie dotar\u0142 jeszcze do 06.30 7.05.\u201d<\/p>\n\n\n\n Odbiorc\u0105 wiadomo\u015bci radiowej by\u0142 SS-Sturmbannfuehrer Alfons Kraft, szef sztabu dow\u00f3dztwa SS (F\u00fchrungsstab) B5 w Leitmeritz od listopada 1944 r. Jednostka stacjonowa\u0142a w Lobositz i by\u0142a odpowiedzialna za rozw\u00f3j trzech podziemnych jaski\u0144 wapiennych w Leitmeritz, nadanych kryptonimami: Richard I, II i III. Pierwotnie obiekty te mia\u0142y by\u0107 przeznaczone do przeniesienia linii produkcyjnej silnik\u00f3w czo\u0142gowych Auto Union w Chemnitz. P\u00f3\u017aniej Ministerstwo Uzbrojenia przekaza\u0142o Richard II berli\u0144skiej firmie Osram do produkcji przewod\u00f3w wolframowych potrzebnych do urz\u0105dze\u0144 elektrycznych.<\/p>\n\n\n\n Podczas gdy rozbudowa kompleks\u00f3w jaski\u0144 pozosta\u0142a niedoko\u0144czona, firmy rozpocz\u0119\u0142y r\u00f3\u017cnorodn\u0105 produkcj\u0119 w listopadzie 1944 r. Brytyjski wywiad podejrzewa\u0142, \u017ce Leitmeritz by\u0142o wykorzystywane do produkcji komponent\u00f3w do V-3.<\/p>\n\n\n\n Z jakiego powodu Kammler wys\u0142a\u0142 sw\u00f3j sztab do Leitmeritz, pozostaje niejasne. Jego ostatnia wiadomo\u015b\u0107 radiowa, o ile nie wys\u0142a\u0142 jej po schwytaniu, czego nie mo\u017cna ca\u0142kowicie wykluczy\u0107, sugeruje, \u017ce nie by\u0142 \u015bwiadomy konkretnej sytuacji wojskowej w Pradze ani w Leitmeritz. 7 maja w Pradze nadal trwa\u0142y walki, a w Leitmeritz SS rozwi\u0105za\u0142o ju\u017c ob\u00f3z koncentracyjny. 5 maja 1945 roku rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 zwalnianie wi\u0119\u017ani\u00f3w, kt\u00f3rzy prze\u017cyli obozy.<\/p>\n\n\n\n Jego ostatnia wiadomo\u015b\u0107 radiowa nie pozostawia w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Kammler od\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 od swojego sztabu. Ale sk\u0105d nada\u0142 t\u0119 wiadomo\u015b\u0107? Czy 7 maja nadal korzysta\u0142 z radiowozu Bergera, czy te\u017c wys\u0142a\u0142 wiadomo\u015b\u0107 gdzie\u015b w okolicach Linzu? Jak dot\u0105d pozostaje to niejasne. Niezale\u017cnie od rozwoju wydarze\u0144, mo\u017cemy teraz stwierdzi\u0107 z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105, \u017ce Kammler wpad\u0142 w r\u0119ce si\u0142 ameryka\u0144skich. Co prowadzi nas do nowych dokument\u00f3w.<\/p>\n\n\n Nowe dokumenty potwierdzaj\u0105 schwytanie Kammlera<\/strong><\/p>\n\n\n\n Pierwszy dokument datowany jest na 30 maja 1945 r.<\/p>\n\n\n\n Zosta\u0142 on napisany przez pu\u0142kownika Loyda K. Pepple’a, kt\u00f3ry pracowa\u0142 w kwaterze g\u0142\u00f3wnej Strategicznych Si\u0142 Powietrznych USA w Europie. W dokumencie Pepple przedstawi\u0142 przegl\u0105d najciekawszych \u0142up\u00f3w wojennych Si\u0142 Powietrznych USA. Wymieniono najwa\u017cniejsze typy niemieckich samolot\u00f3w, pocisk\u00f3w rakietowych, \u015bmig\u0142owc\u00f3w, bomb kierowanych, silnik\u00f3w, instrument\u00f3w, radar\u00f3w itp., zdobyte przez si\u0142y ameryka\u0144skie. Nast\u0119pnie podano nazwiska je\u0144c\u00f3w wojennych, naukowc\u00f3w, in\u017cynier\u00f3w i technik\u00f3w, kt\u00f3rzy odegrali wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w rozwoju nowej broni balistycznej \u2013 wszystkich, kt\u00f3rzy mieli by\u0107 poddani dalszym przes\u0142uchaniom. Wreszcie wymieniono r\u00f3wnie\u017c \u201epersonel nietechniczny\u201d, g\u0142\u00f3wnie starszych oficer\u00f3w posiadaj\u0105cych specjalistyczn\u0105 wiedz\u0119 w dziedzinie rozwoju samolot\u00f3w i\/lub pocisk\u00f3w: \u201ePoni\u017cej znajduje si\u0119 lista kluczowego personelu nietechnicznego niemieckich Si\u0142 Powietrznych, obecnie przetrzymywanego w celu przes\u0142uchania\u201d. Na samym szczycie tej 34-osobowej listy znajduj\u0105 si\u0119: marsza\u0142ek Rzeszy Hermann G\u00f6ring, feldmarsza\u0142ek Erhard Milch, genera\u0142 Koller i dr Albert Speer. Wszyscy czterej m\u0119\u017cczy\u017ani przebywali w\u00f3wczas w areszcie ameryka\u0144skim, podobnie jak wszyscy inni. Osiemnaste nazwisko na li\u015bcie to: SS Obergruppenf\u00fchrer Kammler, \u201eInspektor Wszystkich Jednostek My\u015bliwc\u00f3w Odrzutowych Luftwaffe\u201d.<\/p>\n\n\n\n Przed Kammlerem wymieniony jest genera\u0142 Kammhuber, a za nim genera\u0142 pu\u0142kownik Weise; po nazwisku Kammlera wymieniony jest genera\u0142 Bodenschatz.<\/p>\n\n\n\n Dobrze udokumentowano, \u017ce w po\u0142owie maja 1945 r. Kammhuber i Weise byli je\u0144cami wojennymi. Dlaczego nale\u017cy ich bra\u0107 pod uwag\u0119? Obaj podlegali bezpo\u015brednio dow\u00f3dcy Luftwaffe i ministrowi Rzeszy G\u00f6ringowi w ko\u0144cowej fazie wojny, Kammhuber by\u0142 \u201eSpecjalnym Komisarzem Obrony przed Czterosilnikowymi Bombowcami\u201d, a Weise \u201eSpecjalnym Komisarzem Obrony przed Broni\u0105 Dalekiego Zasi\u0119gu Wroga\u201d. Jako Generalny Pe\u0142nomocnik ds. Samolot\u00f3w Odrzutowych od 29 marca 1945 r. Kammhuber podlega\u0142 r\u00f3wnie\u017c Kammlerowi. Jednak\u017ce, za zgod\u0105 Speera i G\u00f6ringa, ten drugi zosta\u0142 mianowany inspektorem ca\u0142ej broni rakietowej dwa dni wcze\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n Warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce w ameryka\u0144skim przegl\u0105dzie z 10 lipca 1945 r. struktury organizacyjnej niemieckich si\u0142 powietrznych w ko\u0144cowej fazie wojny, Kammhuber, Weise i Kammler s\u0105 wymienieni w tej samej kolejno\u015bci, co w dokumencie z 30 maja 1945 r. Nie nale\u017celi oni do grupy os\u00f3b, kt\u00f3rych nazwiska zaznaczono podkre\u015bleniem: \u201eOficerowie, kt\u00f3rych nazwiska zosta\u0142y podkre\u015blone, s\u0105 albo przetrzymywani w Berchtesgaden, albo s\u0105 wypo\u017cyczeni w Wielkiej Brytanii [\u2026]\u201d Dalej w dokumencie podkre\u015blono: \u201e[\u2026] mamy nadziej\u0119, \u017ce ca\u0142y pozosta\u0142y personel b\u0119dzie p\u00f3\u017aniej dost\u0119pny do przes\u0142uchania\u201d.<\/p>\n\n\n\n Oznacza to, \u017ce wszyscy trzej nadal znajdowali si\u0119 w du\u017cej puli wi\u0119\u017ani\u00f3w ameryka\u0144skich si\u0142 powietrznych w Europie 30 maja, ale nast\u0119pnie zostali internowani gdzie indziej. W przypadku Kammhubera i Weise’a pewne jest, \u017ce przebywali w Stanach Zjednoczonych odpowiednio do 1947 i 1948 roku. W przypadku Kammlera musimy powo\u0142a\u0107 si\u0119 na dodatkowe dowody poszlakowe.<\/p>\n\n\n\n Kolejny dokument sugeruje, cho\u0107 po\u015brednio, schwytanie Kammlera. Jest to list genera\u0142a brygady George\u2019a McDonalda do majora Ernsta Englandera. Jak pisze McDonald, szef wywiadu si\u0142 powietrznych w Waszyngtonie zleci\u0142 mu zebranie informacji na temat r\u00f3\u017cnych aspekt\u00f3w niemieckich podziemnych obiekt\u00f3w i instalacji. W kontek\u015bcie ostatnich odkry\u0107 naukowych, dla przysz\u0142ego planowania niezwykle wa\u017cne i priorytetowe by\u0142o \u201ewykorzystanie w pe\u0142ni do\u015bwiadcze\u0144 niemieckiego przemys\u0142u w zakresie korzystania z takich obiekt\u00f3w\u201d. Aby przygotowa\u0107 si\u0119 do tych bada\u0144, McDonald zleci\u0142 Englanderowi: \u201epoczynienie niezb\u0119dnych ustale\u0144 w celu osobistego przes\u0142uchania Speera, Kammlera i Sauera [Karla-Otto Saura] oraz jak najszybsze przekazanie mi wynik\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n Adresatem listu by\u0142 Ernst Englander , g\u0142\u00f3wny przes\u0142uchuj\u0105cy w wywiadzie Si\u0142 Powietrznych, kt\u00f3ry \u015bci\u015ble wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z prokuratorem USA w procesach norymberskich, Robertem Jacksonem. Englander otrzyma\u0142 od McDonalda zlecenie, aby podczas przes\u0142uchania trzech wi\u0119\u017ani\u00f3w, kt\u00f3rzy mieli o tym najlepsz\u0105 wiedz\u0119: Alberta Speera, Hansa Kammlera i Karla-Otto Saura, zada\u0107 pytania dotycz\u0105ce instalacji podziemnych.<\/p>\n\n\n\n Jako zast\u0119pca szefa sztabu ameryka\u0144skiej s\u0142u\u017cby wywiadowczej A-2, McDonald odpowiada\u0142 za \u015bledzenie najnowszych osi\u0105gni\u0119\u0107 niemieckiej technologii zbrojeniowej: sprz\u0119tu, dokument\u00f3w i personelu. Odpowiada\u0142 za organizacj\u0119 transferu zdobytej broni i sprz\u0119tu do Stan\u00f3w Zjednoczonych. Nadzorowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c przes\u0142uchania najwa\u017cniejszych niemieckich naukowc\u00f3w, technik\u00f3w i oficer\u00f3w. Mi\u0119dzy ko\u0144cem wojny a sierpniem 1945 roku McDonald przeprowadzi\u0142 inspekcj\u0119 pi\u0119ciu najwi\u0119kszych niemieckich podziemnych zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych, kt\u00f3re by\u0142y przedmiotem szczeg\u00f3lnego zainteresowania Si\u0142 Powietrznych: Gusen, St. Georgen, Redl-Zipf i Ebensee w Austrii oraz Kahla i Rothenstein ko\u0142o Jeny w Niemczech.<\/p>\n\n\n\n To, czym interesowa\u0142y si\u0119 Si\u0142y Powietrzne w ramach swojego \u201eProjektu Specjalnego\u201d dotycz\u0105cego \u201eniemieckich struktur podziemnych\u201d, staje si\u0119 jasne z raportu z 29 sierpnia 1945 r. skierowanego do Dow\u00f3dcy Generalnego Si\u0142 Powietrznych USAFE, w kt\u00f3rym McDonald opisuje swoje wra\u017cenia z wizyty w podziemnych obiektach: \u201eW razie wojny niezwykle wa\u017cne jest sparali\u017cowanie lub zniszczenie takich instalacji\u201d. Jego rekomendacja: \u201eZaleca si\u0119 przekazanie niniejszego dokumentu do Kwatery G\u0142\u00f3wnej Si\u0142 Powietrznych Armii w celu wytypowania cel\u00f3w wy\u017cej wymienionych typ\u00f3w do tajnego eksperymentu z bomb\u0105 atomow\u0105 o nap\u0119dzie rakietowym\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u017beby by\u0142o jasne: najwy\u017cszy oficer Si\u0142 Powietrznych USA w Europie zleci\u0142 specjali\u015bcie ds. przes\u0142ucha\u0144 elity wojskowej i gospodarczej \u201eTrzeciej Rzeszy\u201d w listopadzie 1945 roku przes\u0142uchanie Kammlera. Takie zlecenie mog\u0142o zosta\u0107 zlecone tylko ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce Kammler znajduje si\u0119 w ameryka\u0144skim areszcie.<\/p>\n\n\n\n Naszym zdaniem raporty nie pozostawiaj\u0105 ju\u017c w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Hans Kammler przebywa\u0142 w ameryka\u0144skim areszcie. To, kt\u00f3ry wydzia\u0142 \u201eopiekowa\u0142 si\u0119\u201d nim, dok\u0105d go zabrano, co ujawni\u0142 na temat swojej wiedzy i co si\u0119 z nim p\u00f3\u017aniej sta\u0142o, pozostaje nieznane z powodu braku odtajnionych akt. Wed\u0142ug Richardsona, Kammler mia\u0142 odebra\u0107 sobie \u017cycie jesieni\u0105 1947 roku, ale jak dot\u0105d nie ma na to dowod\u00f3w. Liczne pog\u0142oski o jego samob\u00f3jstwie lub ucieczce do Zwi\u0105zku Radzieckiego powinny by\u0107 przydatne dla ameryka\u0144skich s\u0142u\u017cb. Nie mo\u017cna jednak wykluczy\u0107, \u017ce zosta\u0142y one celowo wprowadzone w \u017cycie w celu zatarcia \u015blad\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Przez lata alianckie agencje wywiadowcze kontynuowa\u0142y poszukiwania zbrodniarza wojennego Hansa Kammlera. Brytyjski pu\u0142kownik CM Warburton wielokrotnie zwraca\u0142 si\u0119 do w\u0142adz ameryka\u0144skich z pro\u015bb\u0105 o podanie miejsca pobytu Kammlera, ale nie otrzyma\u0142 odpowiedzi.<\/p>\n\n\n Streszczenie<\/strong><\/p>\n\n\n\n Na czym polega wybuchowy charakter tej historii? W ko\u0144cu liczne przypadki aresztowania zbrodniarzy wojennych przez s\u0142u\u017cby wywiadowcze aliant\u00f3w s\u0105 powszechnie znane. Dlaczego Kammler by\u0142 tak niezwykle interesuj\u0105cy dla armii ameryka\u0144skiej? Dlaczego nie zosta\u0142 postawiony przed Trybuna\u0142em Norymberskim jak G\u00f6ring, Speer i Milch? Kto podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o zatajeniu jego schwytania? Sama jego wiedza o najnowszych typach rakiet i samolot\u00f3w prawdopodobnie nie by\u0142a kluczowa dla jego szczeg\u00f3lnego statusu. Kammler nie by\u0142 konstruktorem rakiet i samolot\u00f3w, lecz in\u017cynierem budownictwa l\u0105dowego. Co wi\u0119cej, mocarstwa okupacyjne przej\u0119\u0142y ju\u017c prototypy wi\u0119kszo\u015bci nowych broni i mog\u0142y przes\u0142uchiwa\u0107 ich tw\u00f3rc\u00f3w lub przekazywa\u0107 ich do swoich s\u0142u\u017cb.<\/p>\n\n\n\n Jedn\u0105 z odpowiedzi brytyjski wywiad udzieli\u0142 po wojnie: \u201e[Kammler:] Szef SS ds. nowej broni, prawdopodobnie w tym broni chemicznej i biologicznej. Jego wiedza pochodzi prawdopodobnie jedynie z drugiej r\u0119ki, ale wie, jakie dziedziny zosta\u0142y obj\u0119te badaniami i gdzie ukryte s\u0105 dokumenty, zapasy i urz\u0105dzenia pilota\u017cowe. Niekt\u00f3re z nich zosta\u0142y utajnione w strefie rosyjskiej. By\u0142oby dla nas niebezpieczne, gdyby to ujawni\u0142 Rosjanom. M\u00f3g\u0142by im r\u00f3wnie\u017c powiedzie\u0107, kt\u00f3rzy naukowcy z tych dziedzin znajduj\u0105 si\u0119 w strefie rosyjskiej\u201d. <\/p>\n\n\n\n Prezes Skody, Wilhelm Voss, scharakteryzowa\u0142 Kammlera nast\u0119puj\u0105co: \u201eBy\u0142 szefem sztabu specjalist\u00f3w, kt\u00f3rzy opracowywali \u015bci\u015ble tajn\u0105 bro\u0144 i sprz\u0119t wojskowy. Podczas gdy do niedawna ka\u017cdy rodzaj Wehrmachtu i jego w\u0142a\u015bciwe organy prowadzi\u0142y prace rozwojowe oddzielnie, Kammler w swojej dziedzinie uzyska\u0142 scentralizowane dow\u00f3dztwo dla wszystkich rodzaj\u00f3w Wehrmachtu. Jego dziedzina obejmowa\u0142a g\u0142\u00f3wnie bro\u0144 V, aparatur\u0119 rakietow\u0105, zdalne sterowanie, energi\u0119 atomow\u0105, nap\u0119d odrzutowy i inne podobne tematy\u201d.<\/p>\n\n\n\n W ka\u017cdym razie znikni\u0119cie Kammlera by\u0142o wielk\u0105 korzy\u015bci\u0105 dla konstruktor\u00f3w rakiet skupionych wok\u00f3\u0142 Wernhera von Brauna: mogli zrzuci\u0107 win\u0119 za wszystkie zbrodnie pope\u0142nione na wi\u0119\u017aniach oboz\u00f3w koncentracyjnych i robotnikach przymusowych zwi\u0105zanych z produkcj\u0105 i u\u017cywaniem pocisk\u00f3w V na SS, prezentuj\u0105c si\u0119 jako apolityczni in\u017cynierowie.<\/p>\n\n\n\n Biografi\u0119 Hansa Kammlera nale\u017cy sprostowa\u0107 w jednym punkcie: nie ko\u0144czy si\u0119 ona 9 maja 1945 r. To, co wydarzy\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017aniej, b\u0119dzie mo\u017cna wyja\u015bni\u0107 dopiero po odkryciu lub upublicznieniu odpowiednich dokument\u00f3w, a tak\u017ce protoko\u0142\u00f3w przes\u0142ucha\u0144.<\/p>\n\n\n\n Uwaga autor\u00f3w:<\/p>\n\n\n\n Frank D\u00f6bert jest dziennikarzem. Rainer Karlsch jest historykiem w Instytucie Historii Wsp\u00f3\u0142czesnej Monachium-Berlin.<\/p>\n\n\n\n Wersja audio;<\/strong><\/p>\n\n\n\nFrank D\u00f6bert i Rainer Karlsch Sierpie\u0144 2019<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/han3.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n
Zeitschrift\u00a0f\u00fcr Geschichtswissenschaft<\/em>\u00a0w 2014 roku, po raz pierwszy zaprezentowano odtajnione dokumenty i o\u015bwiadczenia, z kt\u00f3rych wynika, \u017ce \u200b\u200bHans Kammler zosta\u0142 schwytany przez Korpus Kontrwywiadu, ameryka\u0144ski wywiad wojskowy. Najwa\u017cniejszym dowodem na poparcie tej tezy by\u0142 raport specjalnego \u015bledczego Oscara Packe\u2019a z sierpnia 1949 r.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/hau0.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n
Reichsbund der Kleing\u00e4rtner und Kleinsiedler Deutschland<\/em>\u00a0) i pracy biurowej w r\u00f3\u017cnych ministerstwach Rzeszy, w 1940 roku zosta\u0142 mianowany dyrektorem budowlanym w Ministerstwie Lotnictwa Rzeszy. W czerwcu 1941 roku wst\u0105pi\u0142 do Waffen-SS i zosta\u0142 mianowany szefem Urz\u0119du II (\u201eBudowa\u201d) w G\u0142\u00f3wnym Urz\u0119dzie Administracyjno-Ekonomicznym SS (\u00a0
SS-Hauptamt Verwaltung und Wirtschaft<\/em>\u00a0). Na tym stanowisku Reichsf\u00fchrer SS, Heinrich Himmler, powierzy\u0142 mu budow\u0119 oboz\u00f3w zag\u0142ady Auschwitz, Majdanek i Be\u0142\u017cec, w tym kom\u00f3r gazowych i krematori\u00f3w. Szef Centralnego Biura Budowlanego Waffen-SS i Policji w Auschwitz, Karl Bischoff, na bie\u017c\u0105co informowa\u0142 go o wdra\u017caniu \u201eniezwykle pilnych specjalnych \u015brodk\u00f3w budowlanych\u201d i \u201edzia\u0142a\u0144 specjalnych\u201d<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/haunebu_3_by_grayfoxhound1303_d7467uq-fullview-1024x680.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/haunebu-1024x673.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/han2.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/han1.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/han4.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/komu1-1024x768.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/wia.net.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/darpa6-1024x683.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n