The Dark Side of Canada’s Confederation (Albo jak zoo w Palmerston ukszta\u0142towa\u0142o Kanad\u0119)<\/h1>\n\n\n\n
Szacuje si\u0119, \u017ce podczas ameryka\u0144skiej wojny secesyjnej do armii Unii zg\u0142osi\u0142o si\u0119 na ochotnika nawet 40 000 Kanadyjczyk\u00f3w (wielu z nich mieszka\u0142o ju\u017c w Stanach Zjednoczonych, w tym Calixa Lavallee \u2013 kt\u00f3ra p\u00f3\u017aniej skomponowa\u0142a muzyk\u0119 dla O Canada), a by\u0107 mo\u017ce nawet<\/em> do 4000 walczy\u0142o o po\u0142udniow\u0105 konfederacj\u0119. <\/p>\n\n\n\n Calixa Lavallee w mundurze Unii<\/em><\/p>\n\n\n\n [aby dowiedzie\u0107 si\u0119 wi\u0119cej o historii Calixy Lavalle, przeczytaj \u201e Calixa Lavallee: Ojciec kanadyjskiego hymnu narodowego i Lafayette muzyki ameryka\u0144skiej<\/a> \u201d, autorstwa Matthew Ehreta]<\/p>\n\n\n\n Podczas gdy wi\u0119kszo\u015b\u0107 Kanadyjczyk\u00f3w by\u0142a proameryka\u0144ska, brytyjski rz\u0105d Kanady opowiada\u0142 si\u0119 jednak za rozpadem Stan\u00f3w Zjednoczonych. Podczas gdy Brytyjczycy udzielili wsparcia po\u0142udniowym konfederatom – pozwalaj\u0105c konfederackim tajnym s\u0142u\u017cbom na swobodne dzia\u0142anie poza kanadyjskimi koloniami podczas wojny domowej, Brytyjczycy poparli r\u00f3wnie\u017c aneksj\u0119 kanadyjskich prowincji z niekt\u00f3rymi stanami p\u00f3\u0142nocnoameryka\u0144skimi.<\/p>\n\n\n\n Jednak brytyjska polityka Lorda Palmerstona oznacza\u0142a, \u017ce \u200b\u200bte p\u00f3\u0142nocne stany zostan\u0105 przy\u0142\u0105czone do brytyjskich kolonii p\u00f3\u0142nocnoameryka\u0144skich \u2013 <\/em> ale nie na odwr\u00f3t \u2013 NIE anektuj\u0105c kanadyjskich prowincji do unii ameryka\u0144skiej.<\/p>\n\n\n\n Henry Temple, Lord Palmerston<\/em><\/p>\n\n\n\n \u201eskonfederowane stany brytyjskiej Ameryki P\u00f3\u0142nocnej\u2026 praktycznie utrzyma\u0142yby r\u00f3wnowag\u0119 si\u0142 na kontynencie i doprowadzi\u0142yby do przywr\u00f3cenia wp\u0142yw\u00f3w, kt\u00f3re ponad osiemdziesi\u0105t lat temu Anglia mia\u0142a utraci\u0107\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n [Wyci\u0105g z Morning Post, \u201euznanego organu rz\u0105du Palmerstona\u201d w The Civil War and the American System<\/em> , autorstwa Alana Salisbury’ego. strony 30-31]<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n 2 lipca 1862<\/sup> roku, kiedy prezydent Abraham Lincoln podpisa\u0142 ustaw\u0119 \u201ePacific Railroad Act\u201d<\/em> , nakazuj\u0105c\u0105 budow\u0119 transkontynentalnej linii kolejowej z Omaha w stanie Nebraska do Sacramento w Kalifornii i wybrze\u017ca Pacyfiku w Ameryce (dokonuj\u0105c najwi\u0119kszego wyczynu in\u017cynieryjnego, jaki kiedykolwiek pr\u00f3bowano), Imperium Brytyjskie zobaczy\u0142o, \u017ce ich posiad\u0142o\u015bci w postaci ma\u0142ej kolonii na wyspie Vancouver i ogromnych posiad\u0142o\u015bci ziemskich Kompanii Zatoki Hudsona w p\u00f3\u0142nocnej Kanadzie s\u0105 zagro\u017cone przez Objawione Przeznaczenie Ameryki.<\/p>\n\n\n\n Wraz ze zwyci\u0119stwami armii Unii pod Vicksburgiem i Gettysburgiem w lipcu 1863 roku brytyjski plan separacji i aneksji by\u0142 skazany na niepowodzenie. Nie tylko to, ale nowa mo\u017cliwo\u015b\u0107 aneksji przez Ameryk\u0119 kolonii brytyjsko-ameryka\u0144skich do republiki sta\u0142a si\u0119 wielkim strachem dla Imperium Brytyjskiego i musia\u0142a zosta\u0107 powstrzymana za wszelk\u0105 cen\u0119.<\/p>\n\n\n\n I tak zacz\u0105\u0142 si\u0119 plan Imperium dla Kanady.<\/p>\n\n\n\n Jesieni\u0105 1863 roku Arthur Gordon, gubernator Nowego Brunszwiku (a syn by\u0142ego premiera Wielkiej Brytanii George’a Hamiltona-Gordona (1852-1855)), zaproponowa\u0142 spotkanie z gubernatorami innych nadmorskich prowincji \u2013 z George’em Dundasem, gubernator Wyspy Ksi\u0119cia Edwarda oraz George Phipps, hrabia Mulgrave , gubernator Nowej Szkocji (i by\u0142y skarbnik rodziny kr\u00f3lewskiej za obecnego premiera Palmerstona). <\/p>\n\n\n\n Kiedy Phipps opu\u015bci\u0142 Now\u0105 Szkocj\u0119, aby powr\u00f3ci\u0107 do Wielkiej Brytanii we wrze\u015bniu 1763 r., Jego nast\u0119pca, Sir Richard MacDonnell, zosta\u0142 wys\u0142any do Nowej Szkocji z instrukcjami wspierania zwi\u0105zku kolonii morskich. <\/p>\n\n\n\n Konfederacja by\u0142a projektem Palmerstona na wysokim szczeblu \u2013 prowadzonym przez zwolennik\u00f3w rz\u0105du w kanadyjskich koloniach \u2013 a nie (prawdziwych) kanadyjskich reformator\u00f3w, z kt\u00f3rymi cz\u0119sto s\u0105 dzisiaj myleni.<\/p>\n\n\n\n Propozycja Gordona dotyczy\u0142a spotkania trzech gubernator\u00f3w wraz z ich trzema premierami prowincji \u2013 tylko! <\/p>\n\n\n\n Jednak Charles Tupper, kt\u00f3ry w maju zosta\u0142 nowym premierem Nowej Szkocji, o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce rz\u0105d Nowej Szkocji nie we\u017amie udzia\u0142u w konferencji Gordona, chyba \u017ce zezwoli si\u0119 na udzia\u0142 delegat\u00f3w opozycji, a ustawodawca prowincji zatwierdzi\u0142 uchwa\u0142\u0119 o pi\u0119cio- cz\u0142owiek wszystkich partii delegacji do udzia\u0142u. Premiery Nowego Brunszwiku i Wyspy Ksi\u0119cia Edwarda posz\u0142y w \u015blady Tuppera. Trzy prowincje uzgodni\u0142y, \u017ce konferencja rozpocznie si\u0119 1 wrze\u015bnia w<\/sup> Charlottetown.<\/p>\n\n\n\n Tupper postrzega\u0142 t\u0119 kwesti\u0119 jako potencjalnie powoduj\u0105c\u0105 podzia\u0142y, nieprzewidywaln\u0105 i niebezpieczn\u0105, a samotne przybycie na konferencj\u0119 oznacza\u0142o podj\u0119cie zobowi\u0105zania \u2013 zobowi\u0105zania, kt\u00f3re mo\u017ce nie by\u0107 mile widziane przez jego w\u0142asn\u0105 parti\u0119 lub wyborc\u00f3w \u2013 w przypadku gdy poparcie dla unii morskiej wynosi\u0142o ledwie cal g\u0142\u0119boko.<\/p>\n\n\n\n \u201eLepiej by\u0142oby podzieli\u0107 si\u0119 zas\u0142ug\u0105, ni\u017c ryzykowa\u0107 branie ca\u0142ej winy\u201d.<\/p>\n\n\n\n [z \u201e1867 \u2013 Jak ojcowie dogadali si\u0119\u201d<\/em> Christophera Moore’a, s. 42]<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n Tymczasem w Kanadzie [tj. Ontario i Quebec] 14 czerwca rz\u0105d<\/sup> Tache-Macdonald otrzyma\u0142 wotum nieufno\u015bci z perspektyw\u0105 rozwi\u0105zania parlamentu i nowych wybor\u00f3w powszechnych. Jednak z pomoc\u0105 Charlesa Moncka, generalnego gubernatora Kanady, wolny handlarz George Brown zosta\u0142 wci\u0105gni\u0119ty w negocjacje w celu przy\u0142\u0105czenia si\u0119 do rz\u0105du i 30 czerwca zosta\u0142 przewodnicz\u0105cym Rady<\/sup> Wykonawczej, zast\u0119puj\u0105c odsuni\u0119tego ju\u017c Izaaka Buchanana. <\/p>\n\n\n\n [aby dowiedzie\u0107 si\u0119 wi\u0119cej o historii Isaaca Buchanana, przeczytaj \u201e The American System in Canada<\/a> \u201d autorstwa Alexandre Poisson]<\/p>\n\n\n\n Tego samego dnia Monck napisa\u0142 do gubernator\u00f3w Nowego Brunszwiku, Nowej Szkocji i Wyspy Ksi\u0119cia Edwarda z pytaniem, czy delegacja nowego koalicyjnego rz\u0105du Kanady b\u0119dzie mog\u0142a uczestniczy\u0107 w konferencji w Charlottetown.<\/p>\n\n\n\n Na swoim pierwszym spotkaniu w dniu 1 wrze\u015bnia 1864<\/sup> r. delegaci morscy dowiedzieli si\u0119 o przybyciu delegat\u00f3w kanadyjskich, a nast\u0119pnie zdecydowali, \u017ce dyskusja o unii morskiej zostanie od\u0142o\u017cona do czasu przedstawienia przez Kanadyjczyk\u00f3w planu unii federalnej. Kiedy p\u00f3\u017aniej odby\u0142a si\u0119 dyskusja o unii morskiej, delegaci morscy nie mogli doj\u015b\u0107 do porozumienia i zdecydowali, \u017ce:<\/p>\n\n\n\n \u201e\u2026 konfederacja wydawa\u0142a si\u0119 mo\u017cliwa, ale unia morska nie pomog\u0142aby konfederacji i, bior\u0105c pod uwag\u0119 jej trudno\u015bci, prawdopodobnie op\u00f3\u017ani\u0142aby j\u0105. Gdyby\u015bmy teraz uzyskali konfederacj\u0119, mogliby\u015bmy z \u0142atwo\u015bci\u0105 zjednoczy\u0107 nadmorskie prowincje\u2026 p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n [z \u201e1867 \u2013 Jak ojcowie dogadali si\u0119\u201d<\/em> Christophera Moore’a, s. 56]<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n Ta interwencja delegat\u00f3w z Kanady tymczasowo zniweczy\u0142a plany Unii Morskiej i zamiast tego przedstawi\u0142a plan konfederacji z Kanad\u0105.<\/p>\n\n\n\n Po ponownym dopuszczeniu delegat\u00f3w kanadyjskich na sesj\u0119 zdecydowano, \u017ce odb\u0119dzie si\u0119 nowa konferencja w celu om\u00f3wienia unii federalnej dla wszystkich brytyjskich kolonii w Ameryce P\u00f3\u0142nocnej, a konferencja ta mia\u0142a si\u0119 rozpocz\u0105\u0107 w Quebecu w pa\u017adzierniku 1864 r. i po 3 tygodniach tej konferencji w Quebecu skutkowa\u0142oby to podpisaniem 72 rezolucji \u2013 nie planu zjednoczenia, ale rezolucji do wys\u0142ania do rz\u0105du brytyjskiego.<\/p>\n\n\n\n Ale co\u015b wci\u0105\u017c by\u0142o potrzebne, aby m\u00f3c zmusi\u0107 populacje Kanady i Morza do wyra\u017cenia zgody na ten plan konfederacji.<\/p>\n\n\n\n Tajne S\u0142u\u017cby Konfederacji, pod czujnym i wspieraj\u0105cym okiem brytyjskiego wywiadu, mia\u0142y teraz organizowa\u0107 i przeprowadza\u0107 naloty z brytyjskiej Ameryki P\u00f3\u0142nocnej na terytorium Stan\u00f3w Zjednoczonych. Najazd konfederat\u00f3w, zorganizowany z Montrealu na St. Albans Vermont 19 pa\u017adziernika 1864 r<\/sup> ., obrabowa\u0142 trzy banki z 208 000 dolar\u00f3w, a naje\u017ad\u017acom uda\u0142o si\u0119 uciec z powrotem do Kanady.<\/p>\n\n\n\n W odpowiedzi niekt\u00f3rzy Amerykanie wezwali do inwazji na Kanad\u0119 (zgodnie z intencj\u0105 planu). Raporty te wywo\u0142a\u0142y wielkie zaniepokojenie w\u015br\u00f3d ludno\u015bci Kanady i zosta\u0142y wykorzystane do zaatakowania ich proameryka\u0144skich pogl\u0105d\u00f3w; by\u0142oby r\u00f3wnie\u017c u\u017cywane, aby da\u0107 poczucie pilno\u015bci delegatom, kt\u00f3rzy byli w trakcie spotka\u0144 na konferencji konfederacji w Quebec City.<\/p>\n\n\n\n Po zako\u0144czeniu konferencji konfederacji Quebecu, Morning Post w Londynie (organ Palmerstona) wydrukowa\u0142, \u017ce:<\/p>\n\n\n\n \u201ejest tylko jeden wr\u00f3g, kt\u00f3rego nowa konfederacja mo\u017ce si\u0119 obawia\u0107, a mianowicie p\u00f3\u0142nocna cz\u0119\u015b\u0107 p\u00f3\u017anej republiki ameryka\u0144skiej; i jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 ameryka\u0144skiej inwazji na Kanad\u0119, gdy tylko wszelkie nadzieje na ujarzmienie Konfederacji Po\u0142udniowej zostan\u0105 porzucone, co dyktowa\u0142o uni\u0119, na kt\u00f3r\u0105 teraz wydaje si\u0119 by\u0107 zdeterminowana.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n Ale Lincoln odwo\u0142a\u0142 rozkazy genera\u0142a Dixa, aby wys\u0142a\u0107 wojska do St. Albans w celu znalezienia naje\u017ad\u017ac\u00f3w i, je\u015bli to konieczne, \u015bcigania ich do Kanady. Lincoln obawia\u0142 si\u0119, \u017ce wojna z Wielk\u0105 Brytani\u0105 otworzy wojn\u0119 na dw\u00f3ch frontach i \u017ce pomo\u017ce to tylko po\u0142udniowym konfederatom, kt\u00f3rzy teraz stan\u0119li w obliczu kl\u0119ski. <\/p>\n\n\n\n W tym momencie genera\u0142 Sherman zaj\u0105\u0142 Atlant\u0119 2 wrze\u015bnia ,<\/sup> a armia Konfederacji znajdowa\u0142a si\u0119 niepewnie mi\u0119dzy \u201ekowad\u0142em\u201d Shermana a \u201em\u0142otem\u201d Granta. Lincoln zdecydowa\u0142, \u017ce z Brytyjczykami poczeka do zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 wybor\u00f3w prezydenckich 8 listopada .<\/sup><\/p>\n\n\n\n W ci\u0105gu 24 godzin kanadyjski rz\u0105d aresztowa\u0142 14 bandyt\u00f3w i odzyska\u0142 tylko 86 000 dolar\u00f3w ze skradzionych funduszy \u2013 120 000 dolar\u00f3w po prostu znikn\u0119\u0142o! Kiedy ostatecznie odby\u0142 si\u0119 proces, s\u0119dzia Charles Coursol (kt\u00f3ry by\u0142 zi\u0119ciem kanadyjskiego premiera Tache’a) orzek\u0142, \u017ce s\u0105d nie ma nakazu od generalnego gubernatora, a zatem nie ma jurysdykcji w tej sprawie, a wi\u0119\u017aniowie zostali zwolnieni \u2013 wraz z 87 000 $!<\/p>\n\n\n\n Naje\u017ad\u017acy mieli doskona\u0142ych radc\u00f3w prawnych, w tym prawnika Johna Abbotta (kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 premierem Kanady po \u015bmierci Johna A. Macdonalda w 1891 r.). Abbott pokaza\u0142 s\u0105dowi, \u017ce w traktacie o ekstradycji mi\u0119dzy Stanami Zjednoczonymi a brytyjsk\u0105 Ameryk\u0105 P\u00f3\u0142nocn\u0105 by\u0142a luka i \u017ce naje\u017ad\u017ac\u00f3w nie mo\u017cna podda\u0107 ekstradycji do Stan\u00f3w Zjednoczonych, aby tam stan\u0105\u0107 przed s\u0105dem.<\/p>\n\n\n\n 6 grudnia 1864<\/sup> roku nowo wybrany ponownie prezydent Lincoln w przem\u00f3wieniu do Kongresu powiedzia\u0142, \u017ce:<\/p>\n\n\n\n \u201eZe wzgl\u0119du na niepewno\u015b\u0107 \u017cycia i mienia w regionie przylegaj\u0105cym do granicy kanadyjskiej, z powodu niedawnych napad\u00f3w i grabie\u017cy dokonanych przez wrogie i zdesperowane osoby, kt\u00f3re tam przebywaj\u0105, uznano za w\u0142a\u015bciwe powiadomi\u0107, \u017ce po wyga\u015bni\u0119ciu sze\u015bciu miesi\u0119cy, czyli okresu warunkowo przewidzianego w istniej\u0105cym uk\u0142adzie z Wielk\u0105 Brytani\u0105, Stany Zjednoczone musz\u0105 zachowa\u0107 swobod\u0119 zwi\u0119kszania uzbrojenia morskiego na jeziorach, je\u015bli uznaj\u0105 to za konieczne. Stan granic b\u0119dzie nieuchronnie brany pod uwag\u0119 w zwi\u0105zku z kwesti\u0105 utrzymania lub zmiany praw tranzytu z Kanady przez Stany Zjednoczone, jak r\u00f3wnie\u017c uregulowania op\u0142at, kt\u00f3re zosta\u0142y czasowo ustanowione na mocy traktatu o wzajemno\u015bci z dnia 5<\/sup> czerwiec 1854\u2026\u201d<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n 13 grudnia ,<\/sup> tego samego dnia, w kt\u00f3rym wypuszczono naje\u017ad\u017ac\u00f3w z St. Albans, Izba Reprezentant\u00f3w Stan\u00f3w Zjednoczonych podj\u0119\u0142a uchwa\u0142\u0119 upowa\u017cniaj\u0105c\u0105 Prezydenta do z\u0142o\u017cenia wymaganego wypowiedzenia dla wypowiedzenia traktatu zawartego z Wielk\u0105 Brytani\u0105 w imieniu brytyjskich prowincji na p\u00f3\u0142nocy Ameryki [tj. Kanady i Maritimes] oraz mianowania komisarzy do negocjowania nowego traktatu z rz\u0105dem brytyjskim, opartego na prawdziwych zasadach wzajemno\u015bci. Po przyj\u0119ciu uchwa\u0142y r\u00f3wnie\u017c przez Senat, uchwa\u0142a zosta\u0142a zatwierdzona przez prezydenta Lincolna.<\/p>\n\n\n\n Traktat o wzajemno\u015bci z 1854 r. Mia\u0142 obowi\u0105zywa\u0107 przez 10 lat, po czym ka\u017cda ze stron mog\u0142a go wypowiedzie\u0107. Stany Zjednoczone ustali\u0142y, \u017ce traktat wyga\u015bnie za rok, 17 marca 1866<\/sup> r. Kanadyjskie statki nie b\u0119d\u0105 ju\u017c mog\u0142y swobodnie p\u0142ywa\u0107 po wodach ameryka\u0144skich, a kanadyjskie towary nie b\u0119d\u0105 ju\u017c mog\u0142y swobodnie przep\u0142ywa\u0107 przez granic\u0119. Lincoln w rzeczywisto\u015bci uszczelnia\u0142 granic\u0119.<\/p>\n\n\n\n Kilka s\u0142\u00f3w o traktacie wzajemno\u015bci z 1854 r<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kiedy Wielka Brytania uchyli\u0142a prawa dotycz\u0105ce kukurydzy w 1846 r. Na rzecz polityki wolnego handlu, ze wzgl\u0119du na niekorzystny wp\u0142yw na gospodark\u0119 Kanady, w 1850 r. Zorganizowano ruch aneksyjny, wspieraj\u0105cy przyst\u0105pienie Kanady do Stan\u00f3w Zjednoczonych. Aby pokona\u0107 ten ruch, generalny gubernator Kanady, Lord Elgin, wynegocjowa\u0142 umow\u0119 o wolnym handlu, Traktat o wzajemno\u015bci z 1854 roku, z Williamem Macy, sekretarzem stanu pod rz\u0105dami zdradzieckiego prezydenta Franklina Pierce’a.<\/p>\n\n\n\n Traktat przewidywa\u0142 wolny handel zasobami naturalnymi i produktami rolnymi mi\u0119dzy Stanami Zjednoczonymi a koloniami brytyjskimi. Wcze\u015bniej brytyjskie c\u0142o na towary ameryka\u0144skie wwo\u017cone do Kanady wynosi\u0142o 2,5 %, podczas gdy ameryka\u0144skie c\u0142o na towary kanadyjskie wynosi\u0142o 21 %. W zamian za ameryka\u0144sk\u0105 hojno\u015b\u0107 Stany Zjednoczone otrzyma\u0142y bezp\u0142atne prawa po\u0142owowe na wodach kanadyjskich, a Kanadyjczycy otrzymali bezp\u0142atne prawa po\u0142owowe na wodach ameryka\u0144skich na p\u00f3\u0142noc od 36 stopni.<\/p>\n\n\n\n To w\u0142a\u015bnie z powodu nieadekwatno\u015bci tego traktatu dotycz\u0105cego wyrob\u00f3w Isaac Buchanan zorganizowa\u0142 uchwalenie ce\u0142 Cayley-Galt z 1858 i 1859 r. – podniesienie c\u0142a kanadyjskiego do 25% na wszystkie wyroby, kt\u00f3re konkurowa\u0142y z krajowymi produktami przemys\u0142owymi Kanady.<\/p>\n\n\n\n Henry Carey zorganizowa\u0142 si\u0119 w Stanach Zjednoczonych, aby udaremni\u0107 pr\u00f3b\u0119 zawarcia traktatu o wzajemno\u015bci, ale \u201ewyb\u00f3r pana Pierce’a i wynikaj\u0105cy z tego powr\u00f3t do w\u0142adzy partii proniewolniczej przynios\u0142y jednak zmian\u0119; sta\u0142o si\u0119 w\u00f3wczas najbardziej oczywiste dla po\u0142udnia, \u017ce \u200b\u200bdla zapobie\u017cenia aneksji posiad\u0142o\u015bci brytyjskich istnieje tylko jeden \u015brodek zaradczy – przyznanie prowincjom wszystkich korzy\u015bci p\u0142yn\u0105cych z bycia w Unii, jednocze\u015bnie wymagaj\u0105c od ich mieszka\u0144c\u00f3w spe\u0142nienia \u017cadnego z obowi\u0105zki, nie ponosz\u0105c \u017cadnego ci\u0119\u017caru, obywateli ameryka\u0144skich\u201d.<\/em> <\/p>\n\n\n\n [z \u201eWojny secesyjnej i systemu ameryka\u0144skiego\u201d W. Allena Salisbury’ego (strona 177 \u2013 \u201eListy otwarte do Henry’ego Wilsona\u201d]<\/p>\n\n\n\n Carey doradza\u0142 p\u00f3\u017aniej przy opracowywaniu taryfy Morrill, uchwalonej w 1861 r., Kt\u00f3ra podnios\u0142a c\u0142a na importowane wyroby.<\/p>\n\n\n\n Wraz z ko\u0144cem polityki wolnego handlu w Stanach Zjednoczonych i ko\u0144cem traktatu o wolnym handlu ze Stanami Zjednoczonymi, Wielka Brytania ponownie zaniepokoi\u0142a si\u0119 gro\u017ab\u0105 ruchu aneksyjnego w Kanadzie. Pami\u0119taj \u2013 Palmerston opowiada\u0142 si\u0119 za wch\u0142oni\u0119ciem p\u00f3\u0142nocnych stan\u00f3w przez brytyjsk\u0105 Ameryk\u0119 P\u00f3\u0142nocn\u0105, ale w \u017caden spos\u00f3b nie pozwoli\u0142by na wch\u0142oni\u0119cie brytyjskich kolonii do Stan\u00f3w Zjednoczonych!<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n W grudniu 1864 roku George Brown zosta\u0142 wys\u0142any do Londynu, aby wyja\u015bni\u0107 brytyjskiemu ministerstwu plan konfederacji. Podr\u00f3\u017cowa\u0142 z brytyjskim podpu\u0142kownikiem Jervoisem, kt\u00f3ry zosta\u0142 wys\u0142any do Kanady przez Urz\u0105d Kolonialny, aby doradza\u0142 kanadyjskiemu rz\u0105dowi w sprawie \u015brodk\u00f3w obrony potrzebnych w Kanadzie. <\/p>\n\n\n\n Brown stara\u0142 si\u0119 o zatwierdzenie planu konfederacji i spotka\u0142 si\u0119 z Cardwellem, sekretarzem ds. Kolonii, z Gladstone, kanclerzem skarbu, z Russellem, ministrem spraw zagranicznych, z cz\u0142onkami Ministerstwa Wojny i sp\u0119dzi\u0142 weekend z Palmerstonem .<\/p>\n\n\n\n 10 marca 1865 r<\/sup> ., po d\u0142ugich debatach, wi\u0119kszo\u015b\u0107 kanadyjskiego parlamentu zatwierdzi\u0142a rezolucje z Quebecu \u2013 stosunkiem g\u0142os\u00f3w 91 do 33. Jednak rezolucje mog\u0142y zosta\u0107 uchwalone tylko w kanadyjskim parlamencie, gdzie Brown’s Grits i Macdonald’s Tories w Kanadzie Zachodniej obaj byli w wielkim rz\u0105dzie koalicyjnym z Cartier’s Bleues z Kanady Wschodniej – tylko Dorion’s Rouges z Kanady Wschodniej sprzeciwili si\u0119 rezolucjom. <\/p>\n\n\n\n W prowincjach nadmorskich, mimo \u017ce liderzy partii rz\u0105dowych i partii opozycyjnych byli obecni i podpisali rezolucje w Quebecu, nie mogli doprowadzi\u0107 do uchwalenia rezolucji w swoich cia\u0142ach ustawodawczych! <\/p>\n\n\n\n 6 marca rz\u0105d<\/sup> Tilleya w Nowym Brunszwiku zosta\u0142 pokonany w wyborach, skupionych wok\u00f3\u0142 kwestii konfederacji, przy zaledwie 8 zwolennikach planu zwi\u0105zkowego, przy 28 przeciwnikach konfederacji (i przy 4 o w\u0105tpliwej opinii) wybranych do nowego legislatura. A rz\u0105d Nowej Szkocji by\u0142 zbyt przera\u017cony, by nawet podda\u0107 rezolucj\u0119 Quebecu pod g\u0142osowanie. <\/p>\n\n\n\n Konfederacja z prowincjami nadmorskimi w tym czasie by\u0142a martw\u0105 liter\u0105!!!<\/p>\n\n\n\n W tym samym tygodniu rz\u0105d kanadyjski mia\u0142 wys\u0142a\u0107 now\u0105 delegacj\u0119 (w tym Macdonalda, Browna, Galta i Cartiera) do Londynu, aby wyja\u015bni\u0107 now\u0105 sytuacj\u0119 brytyjskiemu gabinetowi cesarskiemu. Delegacja zosta\u0142a przedstawiona kr\u00f3lowej i pozwolono jej uca\u0142owa\u0107 r\u0119k\u0119<\/strong> oraz spotka\u0107 si\u0119 z brytyjskim gabinetem. <\/p>\n\n\n\n![\"\"\/](\"https:\/\/i0.wp.com\/substackcdn.com\/image\/fetch\/f_auto,q_auto:good,fl_progressive:steep\/https%3A%2F%2Fsubstack-post-media.s3.amazonaws.com%2Fpublic%2Fimages%2Fab393a15-6d3a-4c1e-9970-6133758007e6_279x585.jpeg?ssl=1\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n\n
<\/a><\/figure>\n\n\n\n\n
<\/a><\/figure>\n\n\n\n\n
\n
\n
\n